Iets vertellen over jezelf?

Mmm, niet zo eenvoudig lijkt mij. Persoonlijk praat ik makkelijker over wat God in mijn leven heeft gedaan. Maar goed, daar gaan we dan: Klaas kreeg ik mee als voornaam en ik ben ‘vernoemd’ naar opa Breunis. Dat is ook de achternaam van mijn vader en dus van mij. In 1974 getrouwd met Fennie Kroon, we wonen in Hattem. Samen hebben we twee zonen Ariën en Gerrit en via onze jongens hebben we Monique en Hananja, als fijne schoondochters gekregen. 

Een aantal jaren geleden kwam ik tot ontdekking dat er meer moest zijn als waar ik mij tot toen mee bezig hield. Wel ging ik naar de kerk, maar het deed mij niet zo veel meer. Tot die tijd was ik altijd met mijzelf bezig, in de sport. Wielrennen, skeeleren en schaatsen, het slokte mij helemaal op, eigenlijk had ik helemaal geen tijd voor God. Maar het voelde niet goed, er moest meer zijn in het leven. Door te shoppen in andere kerken kwam ik in 2005 ook in ‘de Fontein’ in ’t Harde terecht. In het begin was het wel even wennen, de dienst was niet voorspelbaar, zoals ik gewend was. Ook duurde het veel langer en dan de mensen daar. Sommigen leken wel helemaal ‘in de Heer’ te zijn en zelfs vlaggen in de kerk . . . .  Kon dit wel, was dit wel van God? De preken spraken mij echter direct aan, zo echt zo puur. Dit is wat ik zocht, hier vond ik God en kon Hem echt loven en prijzen vanuit het diepste van mijn hart. 

Nu, achteraf weet ik dat het niet mijn eigen zoektocht was waardoor ik ‘de Fontein’ vond. Het was God die mij daar bracht en elke dag ben ik Hem dankbaar dat Hij mijn ogen opende. Ook leerde ik de diepere betekenis van het offer van Jezus kennen. Toen zijn offer volbracht was scheurde het voorhangsel in de tempel. De weg naar de Vader was open! Wij mogen komen in het heilige der heiligen, aan Uw voeten Heer. Er ging een nieuwe wereld voor mij open. Niet meer ikzelf maar Jezus in mij, dat maakt God blij. De sport heb ik nog steeds, er is echter wel een verschil. Voorheen trainde ik altijd om er conditioneel beter van te worden. Nu fiets ik met God, soms echt uren en dat verrijkt mijn contact met Hem. Nu heb ik pas echt een super conditie, dit wil ik nooit meer kwijt! 

In maart 2007 werd ik in een dienst zo aangeraakt dat ik een wilsbesluit nam. Dit is wat ik wil, mij stellen onder de pastorale zorg van ‘de Fontein’ en mij laten dopen. In augustus ging ik over naar de Fontein en in oktober 2007 heb ik mij laten dopen. Het getuigenis bij mijn doop staat ook op deze site, onder het tabblad  ‘over ons’. Dat dit hele proces, waar je dan doorgaat veel (geestelijke)strijd kost heb ik ook ontdekt. Maar in Romeinen 8: 31 staat een spreuk die ik tot de mijne heb gemaakt. Het is:  ‘si Deus pro nobis quis contra nos’ of in hedendaags Nederlands ‘Als God voor je is, wie zal dan tegen je zijn’ ?

Ja, en dan komt de vraag om oudste te worden in de Fontein. Met heel mijn hart heb ik op 18 september 2009, ja kunnen zeggen, ik heb iets met mensen. Voor mijzelf is dat al een verrassing. Vroeger had ik dat helemaal niet en leefde met oog kleppen op. God verandert mensen, ook mij. Hij leerde mij om met de ogen van de Jezus te kijken, bewogenheid te hebben. Mijn doel als oudste is: Jezus en Zijn Koninkrijk zichtbaar te maken binnen en buiten de gemeente, door de kracht van de Heilige Geest.